Janusz Morgenstern

Janusz Morgenstern

Niech spoczywa w spokoju

  • Urodzony:

    16.11.1922, Mikulińce

  • Zmarły:

    06.09.2011, Warszawa

  • Pochowany:

    Powązki, Aleja Zasłużonych, Warszawa

Stroną opiekuje się: redakcja serwisu

Był reżyserem, scenarzystą i producentem filmowym. W 2009 r. mówił w wywiadzie udzielonym „Gazecie” po premierze „Mniejszego zła”: - Byłem wzruszony, gdy niektórzy mówili mi: „Słuchaj, to już pewnie twój ostatni film, daj nam chociaż jakiś pasaż przed kamerą". W ten sposób jedno ujęcie dostało się Bożenie Dykiel i Wiktorowi Zborowskiemu. Za własne pieniądze przyjechała na plan z Kanady Liliana Komorowska...

Urodził się w 1922 r. w Mikulińcach koło Tarnopola. W czasie II wojny światowej był żołnierzem II Armii Wojska Polskiego.

- Chciałem robić filmy o wojnie, ale nie chciałem, żeby zahaczały o moją własną biografię - o Holocaust, o getto. Od dosłowności w sztuce wolę jej substytut, zachowanie dystansu. Uważam, że największe dzieła nie biorą się z biografii autora, tylko z jego wyobraźni bazującej czasem na osobistych przeżyciach - mówił, nie ukrywając swojego żydowskiego pochodzenia.

W 2009 r. mówił „Gazecie”: - Jestem w kinie od lat 50. i myślę, że udało mi się przejść ten okres bez plamy. Ktoś wyliczył, że „Stawkę większą niż życie" obejrzało miliard ludzi, bo była pokazywana nawet w Ameryce Południowej. A gdy „Polskie drogi" puszczano u nas po raz pierwszy, miały po 18 mln widzów.

- Dostałem bardzo dużo różnych nagród, i to przeważnie za granicą. To jest kwestia zawodu. Najbardziej szanuję ludzi, którzy wspaniale potrafią wykonywać swój zawód. Jeżeli chodzi o kwestie artystyczne, to się rzadko udaje. Mam nadzieję, że mi w dwóch, trzech wypadkach się udało - mówił trzy lata temu po odebraniu Orła za całokształt twórczości.

Swoimi filmami zasłużył na miano legendy polskiego kina. Reżyserię skończył w Łodzi (1954).

Jego ważniejsze filmy to: „Do widzenia, do jutra" (1960; Srebrny Bumerang w Melbourne, nagroda za reżyserię w Stratford w Kanadzie), „Ambulans" (1961, krótki metraż; I nagroda w San Francisco), „Życie raz jeszcze" (1964, był wyświetlany w amerykańskich kinach), „Potem nastąpi cisza" (1966), „Jowita" (1967, dwie nagrody, w tym za reżyserię, w San Sebastian, wyświetlana w amerykańskich kinach), „Stawka większa niż życie" (1965-68, serial, 9 z 18 odcinków), „Kolumbowie". Reżyserował też w Teatrze Telewizji, m.in. „Równy podział" i „Herbatkę u Stalina" Ronalda Harwooda.

Więcej

x
Podaj jeśli chcesz otrzymać odpowiedź
x

Znicze

Zapal znicz
  •  
    30.07.2014
    LILIANNA
  •  
    24.09.2012
    Zenon B.
  •  
    04.06.2012
    redakcja serwisu

Pożegnania

Wasze wspomnienia, kondolencje i myśli o zmarłych