JoelaBrożek

Joela Brożek

Ten krótki tekst zaczynałam pisać kilka raz. 26 lutego uśmiechnęła się do nas po raz ostatni.
 
Ku mojemu zdumieniu, flagi nie zostały opuszczone do połowy masztów,  kina nie zmieniły repertuaru, Oscary pomimo wszystko zostały wręczone, a świat dalej się kręci, jakby nie dostrzegł różnicy. 

W słonecznych pierwszych dniach wiosny żegnamy Żonę, Matkę, Siostrę, rzetelnego pracownika Ministerstwa Finansów, oddanego Instytutowi Finansów „Finstytutowi” doktora nauk ekonomicznych, specjalistę w zakresie finansowania samorządów terytorialnych i finansowania nauki.

Ja zaś żegnam Babcię. Kochającą, troskliwą, zawsze gotową nieść pomoc, lecz także konsekwentną, wymagającą, upartą. 26 lutego na zawsze zapisze się w mojej pamięc jako dzień, w którym poznałam gorzki smak straty.

Nie zdążyłam powiedzieć Babci, jak szalenie podobały mi się szyte na moją miarę spódnice, jak ciepło wspomina popołudnia, gdy odbierała mnie z przedszkola, jak dobrze smakowała mi zalewajka, jak cieszyłam się, że mogę podrzucać Jej na wychowani bezdomne koty i że Jej opowieści o duchach naprawdę były emocjonujące. I że miała niesamowicie zgrabne nogi i świetne sukienki. Nie zdążyłam Jej podziękować za płacenie moich mandatów, ciągłe uwagi o znaczeniu edukacji, komentarze odnośnie fryzury i doboru torebki do stroju. Nigdy też nie usłyszała ode mnie, że jest wzorem miłości do rodziny i poczucia odpowiedzialności za bliskich. Że przez dwadzieścia pięć lat czułam, że nade mną czuwa i niezależnie od moich wyborów, zawsze się za mną stawi. Że nikt tak jak Ona nie pchał mnie naprzód, a kiedy trzeba było – ciągnął do góry. Że imponowała mi umiejętnością łączenia intensywnej pracy naukowej z akywnym, pełnym troski uczestniczeniem w życiu rodzinnym. Że jestem z Niej dumna. I że Ją kocham.

I że jestem stanowczo za mała, żeby nie mieć Babci.

Kaja Komarow

Więcej

x
Podaj jeśli chcesz otrzymać odpowiedź
x

Znicze

Zapal znicz
  •  
    18.04.2020
    .....
  •  
    16.04.2020
    To ja, Kaja
  •  
    01.06.2018
    ...
  •  
    05.04.2015
    Oni nie wrócą, więc my przyjdz
  •  
    02.03.2015
    t
  •  
    26.02.2015
    .
  •  
    02.11.2014
    ...
  •  
    19.05.2014
    GOŚĆ
  •  
    03.04.2014
    gość
  •  
    16.03.2014
    ...
  •  
    09.03.2014
    ...
  •  
    06.03.2014
    Nekrologi

Pożegnania

Wasze wspomnienia, kondolencje i myśli o zmarłych

  • Paweł z Łodzi

    Piękny tekst - nie znałem Twej Babci, ale sam miałem podobną osobę. Wychowała mnie i wiele jej zawdzięczam. Minęło wiele lat od Jej odejścia, a Ona cały czas jest przy mnie. Twoja Babcia też tam z góry patrzy na Ciebie. Współczuję Ci serdecznie.