Irena Bałka

Irena BAŁKA (1950 – 2018) – Irena Magdalena uczyła się w gliwickim V LO (dyr. Marian Rymer) w klasie „A” Krystyny Gary (matura – 1968). Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Śląskim (magistrantka Władysława Lubasia). Była doktorantką Ireny Bajerowej (WSP – Kraków). Żyła w Gliwicach, Krakowie, Warszawie i Gnieźnie. Kochała morze, góry, obozy harcerskie i grę w brydża, samotność i ludzi wokół siebie. Osoba wyjątkowa, twórcza, samodzielna, oryginalna, inteligentna, chociaż brakowało Jej pewności siebie. Za niezależność intelektualną i wielką wrażliwość płaciła wysoką cenę. Błądziła, ale wciąż podejmowała nowe wyzwania. Wierna życiowym wyborom, ale gotowa na zmiany. Poszukiwała nowych doświadczeń duchowych. Żarliwa katoliczka, członkini wspólnot zakonnych. Zmarła jako konsekrowana dziewica. Wielokrotnie nierozumiana, spotykała też niezwykłych ludzi, którzy Ją inspirowali, byli dla Niej Mistrzami, pomagali Jej, a Ona z wdzięcznością odwzajemniała troskę i życzliwość. Uczyła języka polskiego, pracowała jako urzędniczka, dozorczyni i redaktorka; naukowo badała język polski. Przygotowała antologię wspomnień o Janie Pawle II – I taka dobroć bije z jego twarzy … Ojciec Święty i ja. (Warszawa 1999). Sama miała świetne pióro (pisała długie listy do znajomych) i zamieściła w książce poruszającą autobiograficzną relację.

Żegnaj, Irenko! Dziękuję!

Będziemy o Tobie pamiętać!

Ewa Ogłoza

Więcej

x
Podaj jeśli chcesz otrzymać odpowiedź
x

Znicze

Zapal znicz
  •  
    04.11.2019
    spoczywaj w pokoju
  •  
    02.10.2019
    J
  •  
    02.10.2019
    Szkoda. takich wspaniałych
  •  
    01.10.2019
    Ewa Ogłoza

Pożegnania

Wasze wspomnienia, kondolencje i myśli o zmarłych